Jamnik

Jamnik jest odważny, uparty i niezależny — typowy terier w nieterierowym ciele. Jest ciekawski, lubi eksplorować i kopać. Silnie przywiązuje się do właściciela, ale bywa nieufny wobec obcych. Jamniki są inteligentne, ale mają silną wolę — szkolenie wymaga cierpliwości i konsekwencji.

Jamnik potrzebuje codziennego ruchu — spacery kilka razy dziennie są niezbędne. Lubi węszyć i eksplorować teren. Ze względu na długi kręgosłup należy unikać intensywnego skakania — wchodzenie i schodzenie ze schodów, skoki z kanapy i samochodu obciążają krążki międzykręgowe.

Najważniejsza predyspozycja jamnika to dyskopatia (IVDD) — choroba krążków międzykręgowych. Szacuje się, że nawet 25% jamników doświadczy problemów z kręgosłupem w ciągu życia. Może prowadzić do paraliżu. Inne predyspozycje to otyłość (obciąża kręgosłup), problemy z zębami i patella luksans u miniaturowych.

Pielęgnacja zależy od odmiany: krótkowłosa wymaga minimalnej pielęgnacji, długowłosa regularnego czesania, szorstkowłosa (drathaarem) przycinania. Wszystkie odmiany wymagają regularnego czyszczenia zębów.

Jamnik koniecznie potrzebuje szelek — obroża przy predyspozycji do dyskopatii jest dodatkowym ryzykiem dla kręgosłupa szyjnego. Szelki Step-in są często lepszym wyborem — zakładanie bez ruchu przez głowę jest wygodniejsze dla długiego tułowia. Rozmiar S (klatka 33–38 cm Step-in lub 50–60 cm Guard). Smycz standardowa 2 m, taśma 2 cm.

Jamnik sprawdza się dla singli, par i rodzin z dziećmi w starszym wieku. Wymaga właściciela świadomego ryzyka dyskopatii i gotowego na ograniczenie skoków. Nie jest dobry dla bardzo aktywnych właścicieli oczekujących partnera do biegania.